O desexo de Ana
Había unha vez un pobo chamado Arteixo. A xente que vivía alí estaba moi triste porque había moitas fábricas que botaban fume e contaminaban todo o ambiente, os ríos, as praias...
No monte vivía unha fada, coa cara estriada e de ollos doces, que era recibida polos veciños con indiferenza.
Todos os días camiñaba devagariño cara o centro do pobo cunha cesta de madeira, para mercar as súas cousas.
Ana era unha rapaza que sempre estaba que sempre estaba feliz, pero estrañaba aos seus amigos, ¿ será quelevaba pouco tempo neste pobo tan triste e aburrido, entre lusco e fusco?
Un venres pola tarde, Ana foi buscar flores ao monte para regalarlle a súa nai, no camiño, arrimóuselle por detrás un cabalo negro. Era o cabalo da fábrica, todos arredaban del polo sucio que estaba.
Ana montou no animal e non se percatou do sucio que estaba e manchou toda a roupa.
Ao volver polo camiño encontrouse coa fada e afrecéuselle para levar a cesta. Estiveron falando un bo anaco e a fada díxolle que pedise un desexo, que ela ía axudar a que se cumplira.
Aquela noite Ana soñou moitas cousas, pero a máis importante era que ese pobo tan triste e contaminado se convertise nun pobo alegre e colorido cheo de árbores e prantas.
Á mañá seguinte , cando Ana despertou e se arrimou á fiestra da súa habitación, puido comprobar o cambio que tivera o pobo, xa que as rúas estaban cheas de xente cantando e bailando e o sol relumbraba nos cristais das casas.
Ana estaba moi feliz e baixou coa súa familia a celebrar o aniversario da súa nai.
Por iso, nunca temos que perder a esperanza xa que hai algúns desexos que se acaban cumplindo.

Chúzao
del.icio.us